ديگو مارادونا، يکي از نوابغ بزرگ جهان فوتبال در آستانه ي چهل و هشتمين سالگرد تولدش به عنوان سرمربي جديد تيم ملي فوتبال آرژانتين برگزيده شده و به گفتهي خودش، زيباترين هديه تولد عمرش را دريافت کرده است.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، حدس و گمانهزنيها درمورد سرمربي جديد تيم ملي آرژانتين سرانجام به پايان رسيده و فدراسيون فوتبال اين کشور، هدايت مليپوشان را به ديگو آرماندو مارادونا سپرده که در جام جهاني فوتبال 1986 مکزيک، عنوان قهرماني جهان را براي آرژانتينيها به ارمغان آورد. فدراسيون فوتبال آرژانتين قصد دارد، تصميم خود را روز پنجشنبه (30 اکتبر) به طور رسمي اعلام کند. همچنين قرار است که دستياران متعددي مارادونا را در پيشبرد کار همراهي کنند، از جمله کارلوس بيلاردو، سرمربي پيشين تيم ملي فوتبال آرژانتين که در سال 1986 خود مربي مارادونا بوده است. بيلاردو از اين پس به عنوان مدير ورزشي تيم ملي فعاليت خواهد کرد.
تشکيل تيمي منسجم
مارادونا در گفتوگويي با شبکه آمريکايي «فاکس اسپرت» اظهار داشت که با تک تک مليپوشان آرژانتين صحبت خواهد کرد و به همراهي بيلاردو تيمي منسجم را تشکيل خواهد داد. اين ستاره ي 48 ساله افزود که انتخابش به عنوان سرمربي جديد تيم ملي آرژانتين براي او به همان اندازه اهميت دارد که تولد دو دخترش، دالما و جانينا. مارادونا اگر چه به عنوان فوتباليست حرفهاي، موفقيتهاي بزرگي را جشن گرفته و يکي از نابغههاي جهان فوتبال به شمار ميرود، اما به عنوان مربي درخششي نداشته است. او در سالهاي 1994 و 1995 سرمربيگري دو باشگاه دسته دومي آرژانتين را برعهده داشت، اما هر دو بار قراردادش را با مسئولان اين باشگاهها، پيش از موعد فسخ کرد. در يک دهه ي اخير ماردونا بيش از همه به خاطر رسواييها و جنجالهاي گوناگون بر سر زبانها بود تا به خاطر نبوغش در ارائه فوتبالي جذاب. نخستين ديدار مليپوشان آرژانتين با سرمربيگري مارادونا، بازي دوستانهي آنان در برابر تيم ملي اسکاتلند در تاريخ 19 نوامبر خواهد بود.
«کارگرداني نابغه» در ميانهي ميدان
ديگو آرماندو مارادونا، ستارهاي است که شايد بتوان او را جنجاليترين چهرهي فوتبال دنيا دانست؛ چهرهاي که به عقيده ي برخي از کارشناسان، نميتوان به او بياعتنا و بيتفاوت بود؛ انسان يا از او خوشش ميآيد و يا نه. مارادونا در دهه ي هشتاد و نود ميلادي ستاره ي شماره ي 10 آرژانتين بود، اما هنوز هم آرژانتينيها او را ميپرستند. مارادونا در روز سيام اکتبر سال 1960 در "ويلا فيوريتو" در محلهاي فقير نشين به دنيا آمد و از همان دوران کودکي شيفته و عاشق توپ و فوتبال بود. در اواسط دهه ي هفتاد ميلادي به باشگاه "آرژانتينيوس جونيورز" پيوست و در روز بيستم اکتبر سال 1976، يعني در سن 16 سالگي نخستين بازيش را براي اين تيم در ليگ دسته اول آرژانتين انجام داد. اين بازي سرآغاز پرواز مارادونا و فعاليتي فراموش نشدني بود که در تاريخ 29 اکتبر سال 1997، يعني حدود 21 سال بعد، با پيروزي 2 بر يک بوکا جونيروز برابر ريور پلاته به پايان رسيد. تکنيک، سرعت، شوتهاي دقيق و محکم و همچنين نبوغ و خلاقيتش در گرداندن بازي از جمله قابليتهايي بود که مارادونا را به ستارهاي درخشان در باشگاههايي چون بوکا جونيروز آرژانتين، بارسلوناي اسپانيا و ناپل ايتاليا بدل کرد، اگر چه بايد گفت که مارادونا بزرگترين موفقيتهاش را در پيراهن سفيد و آبي تيم ملي آرژانتين جشن گرفت و در 91 بازياي که براي کشورش انجام داد، روي هم رفته 34 گل هم به ثمر رساند. مارادونا در روز سوم آوريل 1977، در سن 17 سالگي نخستيين بازيش را براي تيم ملي جوانان آرژانتين انجام داد و اگر چه يک سال بعد هم يکي از بهترين بازيکنان اين کشور شمرده ميشد، اما سزار لويس منوتي سرمربي تيم ملي فوتبال اين کشور مارادونا را به تيم ملي دعوت نکرد و اين ستاره ي جوان از حضور در جام جهاني 1978 که در خود آرژانيتن برگزار ميشد، محروم ماند. منوتي معتقد بود که مارادونا براي برداشتن چنين قدمي هنوز جوان است و شکي نيست که اين محروميت، يکي از ضربههايي بود که در همان سال هاي اول، دست کم از لحاظ روحي بر مارادونا تاثير گذاشت. جالب توجه اين که مارادونا يک سال بعد با تيم ملي جوانان آرژانتين به عنوان قهرماني جهان دست پيدا کرد و به گفته ي خودش، در آن دوران بيشترين لذت را از حضور در ميدان فوتبال برد.
«شيرينکاري با پرتقال»
مارادونا اگر چه جثه چندان بزرگ و ورزشکارانهاي نداشت، اما با توپ دست به حرکاتي ميزد که در آن زمان همگي را شگفتزده ميکرد. ميشل پلاتيني بزرگ ستاره ي فوتبال فرانسه که در سال هاي 1983 و 1984 دوبار پياپي به عنوان بهترين فوتباليست جهان انتخاب شد، در همان دوران ميگفت: «مارادونا با يک پرتقال کارهايي را ميکند که من با توپ ميکنم.» ضربههاي آزاد مارادونا از پشت محوطه ي جريمه به اندازهاي خطرناک بود که هوادارانش پيش از زدن ضربه، فرياد گل و شادي سر ميدادند. نخستين حضور مارادونا در جام جهاني در سال 1982 در اسپانيا بود، حضوري تلخ که با شکست 3 بر يک آرژانتين برابر برزيل در دور دوم و اخراج مارادونا از زمين در پي دريافت کارت قرمز خاتمه پيدا کرد.
«دست خدا»
چهار سال بعد، در جام جهاني 1986 مکزيک، مارادونا به عنوان کاپيتان تيم ملي آرژانتين نه تنها سهمي بسزا در کسب عنوان قهرماني داشت، بلکه خود نيز گلهايي تماشايي و سرنوشت ساز به ثمر رساند، از جمله گلي که اين ستاره محبوب با دست در ديدار يک چهارم نهايي آرژانتين برابر انگليس وارد دروازه ي "پيتر شيلتون"، سنگربان تيم ملي انگليس کرد و باعث صعود تيمش به نيمه نهايي شد. مارادونا بعدها در گفت وگوهاي مختلف اگر چه به زدن اين گل با دست اعتراف کرد، اما دراين رابطه هميشه از «دست خدا» ياد ميکند. ناگفته نماند که مارادونا در همان سال نه تنها به عنوان بهترين بازيکن جام جهاني مکزيک انتخاب شد،از طرف فيفا هم به عنوان بهترين فوتباليست جهان برگزيده شد.
افول يک ستارهي بزرگ
آرژانتينيها که در ديدار فينال آلمانها را 3 بر 2 شکست داده بودند، چهار سال بعد در جام جهاني 1990 در ايتاليا، تيم ميزبان را در مرحله ي نيمه نهايي، در ضربه هاي پنالتي مغلوب کردند و در ديدار پاياني دوباره روياروي تيم ملي فوتبال آلمان قرار گرفتند، اما اين بار يک بر صفر از حريف شکست خوردند و نتوانستند از عنوان قهرماني خود دفاع کنند. مارادونا در جام جهاني 1994 آمريکا هم تيم ملي فوتبال آرژانتين را همراهي کرد، اما اين دوره، دورهاي سياه براي اين ستاره ي بزرگ بود. در روز بيست و پنج ماه ژوئن، بعد از پيروزي 2 بر يک آرژانتين در مقابل نيجريه در دور اول بود که خبر نتيجه ي مثبت آزمايش دوپينگي که روي مارادونا انجام شده بود، همه را شوکه کرد. فدراسيون فوتبال آرژانتين هم در پي اين رسوايي چارهاي جز اين نداشت که مارادونا را بلافاصله از کادر تيم حذف کند. مارادونا در پي اين تجربه ي دردناک در گفتگويي مطبوعاتي، با چشمهاي گريان گفت که حس ميکند، پاهايش را قطع کرده اند. مارادونا که در سال 1997 به فعاليت هاي حرفهايش خاتمه داد، با باشگاههاي بزرگي چون بارسلونا و ناپل عنوانهاي زيادي را کسب کرد، اما در همان دوران بارها رسوايي آفرين شد و به دلايل غيرورزشي تيترهاي خبري را به خود اختصاص داد. به نوشته ي پايگاه اينتر نتي "دويچه وله" با پذيرش مسئوليت سرمربيگري تيم ملي فوتبال آرژانتين فصل تازهاي در زندگي ورزشي مارادونا آغاز شده است و حال بايد ديد که آيا او انتظارهاي فدراسيون فوتبال آرژانتين و مردم کشورش را برآورده خواهد ساخت يا خير.
مارادونا:نمي شود با پول قهرمان شد
سرمربي جديد تيم آرژانتين كه برخي از او با عنوان مدير فني ياد مي كنند،گفت: هرگز نمي شود با پول قهرمان شد. به گزارش فارس و به نقل از خبرگزاري ملي آرژانتين، ديه گو آرماندو مارادونا اظهار داشت: هرگز نام خود را به فدراسيون آرژانتين تحميل نكرده و نخواهم كرد. در اين انتخاب، دموكراسي كاملا حكمفرما بود. وي ادامه داد: چيزي را قبول كرده ام كه اكثريت قريب به اتفاق روساي هيئت فوتبال ايالتها آن را به امضا رسانده و رسما از من خواسته اند. مارادونا عنوان كرد: مدتها است فوتبال آرژانتين دچار بيماري هولناكي به نام تقليد از اروپا شده است. بازيكنان آرژانتيني آرزو دارند روزي در اروپا بازي كنند تا پول دار شوند. من هم در جواني چنين آرزويي داشتم؛ اما نه براي پول دار شدن، بلكه براي كمك بيشتر به فوتبال كشورم. وي ادامه داد: زمان آن فرا رسيده تا به پيراهنمان فكر كنيم رنگ آن را دوباره نگاه كنيم و يادمان بيايد براي چه فوتبال بازي مي كنيم. وي تصريح كرد: هديه بزرگي براي هواداران دارم؛ اما بهتر است به اين هديه دست نزنيم و بگذاريم تا همه ميهمانان بيايند. اين هديه بزرگ در يك جشن بزرگ باز مي شود. وي افزود: براي انتخاب دستيارانم به سراغ چه چو، باتيستا و تاتا مي روم؛ اما اگر قبول نكردند با بيلاردو مذاكره خواهم كرد تا كمكم كند. فرناندو سيگنوريني به عنوان مربي بدنساز از سوي مارادونا معرفي شده است.
طی ۸۴ سال گذشته ۲۸ نفر سرمربیگری تیم ملی فوتبال آرژانتین را تجربه کرده اند که همه آرژانتینی بوده اند ... جالبه بدونید که ۱۴ نفر از اونها نتونستند حتی یک سال در این پست دوام بیارن ولی بعضیها در این پست به یک اسطوره مربیگری تبدیل شدن ... مثل سزار مینوتی مربی افسانه ای که بین سالهای ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۳ یعنی ۹ سال سرمربی آرژانتین بود یا کارلوس بیلاردو که از سال ۱۹۸۳ تا سال ۱۹۹۰ یعنی ۷ سال در پست خودش باقی موند و البته هر دو مربی موفق به کسب قهرمانی جام جهانی شدند .
| مربیانی که طی ۸۴ سال گذشته رهبری آلبیسلسته را بر عهده داشته اند |
| سال |
مربی |
|
1924-1925 |
انخل فازكوییز |
|
1927-1928 |
خوزلاكو ميلان |
|
1928-1929 |
فرانچسكو اولازار |
|
1929-1930 |
اولازار تراميوتولا |
|
1934-1934 |
فيليپه باسکیوکی |
|
1934-1937 |
مانويل سيوانی |
|
1937-1939 |
انخل فرناندز روخا |
|
1939-1960 |
جيو ستابلی |
|
1960-1961 |
ويكتور سپينيتو |
|
1961-1961 |
گوست دی اميخو |
|
1962-1963 |
خوان كارلوس لورنزو |
|
1963-1963 |
الخاندرو گالانی |
|
1963-1964 |
الميدال تورس |
|
1964-1968 |
خوس ماريا مينالا |
|
1968-1968 |
رناتو سيسرينی |
|
1968-1969 |
ماسخيو |
|
1969-1969 |
پيدرينيرا |
|
1969-1972 |
لويیز پزوتی |
|
1972-1974 |
عمر سيفيوره |
|
1974-1974 |
دیه گو کاپ |
|
1974-1983 |
لويیز سزار مینوتی |
|
1983-1990 |
كارلوس بيلاردو |
|
1990-1994 |
الفيو كوكو باسيله |
|
1994-1998 |
دانيل پاسارلا |
|
1998-2004 |
مارچلو بیيلسا |
|
2004-2006 |
خوزه نستور پکرمن |
|
2006 -2008 |
الفيو كوكو باسيله |
|
2008-........ |
دیه گو ارماندو مارادونا | |
"در روزهای آینده منتظر پستهای بسیار جالبی در مورد مارادونا باشید"